Sommige plekken veranderen compleet als je ze van bovenaf bekijkt. Het World Port Center in Rotterdam is daar een voorbeeld van. De afgelopen twee jaar heb ik deelgenomen aan twee fotografieworkshops bovenop deze iconische wolkenkrabber – een in 2024 en een in 2025.
Beide avonden konden niet meer verschillend zijn. De ene werd gekenmerkt door harde wind en beperkingen, de andere door een kalme hemel, perfect licht en een spectaculaire vuurwerkshow als afsluiting. Samen vormden ze twee heel verschillende, maar even memorabele fotografie-ervaringen.
De workshop van 2024: leren omgaan met beperkingen.
De workshop van 2024 was uitgebreider dan gebruikelijk, vooral omdat er die dag geen groot publieksevenement plaatsvond. We begonnen met een korte introductie over camera-instellingen, gevolgd door een eenvoudige maar welkome maaltijd: een broodje en een kom soep. Daarna wilde iedereen graag naar boven.
Net als bij beide workshops was de gebouwbeheerder van het World Port Center aanwezig. Die avond speelde de wind echter een hoofdrol. Je voelt pas echt hoe hard het waait als je op die hoogte staat.
In eerste instantie leken de omstandigheden beheersbaar, maar naarmate de avond vorderde, werd de wind steeds sterker. Uiteindelijk moest de gebouwbeheerder kort na aanvang van de workshop besluiten een deel van het dakterras af te sluiten. Dit betekende dat we alleen vanaf de zijkant van het gebouw konden fotograferen.
Het nadeel was duidelijk: er konden maar een beperkt aantal mensen tegelijk staan. We moesten regelmatig wisselen en je had niet altijd de beste plek op het moment dat je die wilde. Toch was het een waardevolle les dat fotografie niet draait om perfecte omstandigheden, maar om het beste te maken van wat je hebt.
De workshop van 2025 — Zonsondergang, het blauwe uur en vuurwerk
In januari 2025 zag ik een aankondiging voor een nieuwe workshop op Cameranu.nl tijdens de Wereldhavendagen in Rotterdam. Deze dagen worden traditioneel afgesloten met een grote vuurwerkshow, en dat overtuigde me meteen om me aan te melden.
Deze editie was iets anders georganiseerd. We moesten zelf voor ons eten zorgen en rond 17:30 uur afspreken in het Wereldhavencentrum. Ik was er net op tijd – parkeren in de buurt bleek lastig, dus ik had een plekje gereserveerd vlakbij de Markthal. Het enige nadeel: een half uur lopen naar de locatie.
Om 18:00 uur was iedereen er en gingen we naar boven. Dit keer was het weer ons gunstig gezind. Er stond nauwelijks wind, waardoor we vrij konden rondlopen en vanuit verschillende perspectieven konden fotograferen.
De zon zakte langzaam richting de Euromast en we volgden het licht terwijl Rotterdam de avond inging. Toen kwam het blauwe uur – dat, ondanks de naam, vaak veel korter duurt dan een uur. Soms zijn het slechts tien stille, perfecte minuten waarin alles in balans lijkt.
Rond 22:30 uur begon de vuurwerkshow eindelijk. Het was een indrukwekkend, goed gechoreografeerd spektakel. Vanuit de lucht bekeek ik het opnieuw en besefte ik waarom professionele vuurwerkshows in een compleet andere categorie vallen – verfijnder, beter gecontroleerd en oneindig veel mooier dan wat particulieren ooit zouden kunnen creëren.
Geef een reactie